Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Camper
Camperreizen
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Campertrips in Frankrijk, Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, ItaliŽ, Marokko, Noord Amerika



Mijn Profiel

rvgaalenziggo.nl
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Campertrip Noord-Amerika
09 april 2012 14:47

Campertrip Marokko nov 2011
05 december 2011 21:37


Campertrip Zwitserland Itali&e...
13 augustus 2010 17:48

Campertrip Berlijn mei 2010
30 mei 2010 18:25




Fotoboeken


Campertrip Moezel, Rijn, Neckar sep 2008 (20)
_
Campertrip Zwitserland Italië juli 2010 (63)
_

Zeeland sep 2009 (7)
_
Campertrip Italië maart 2008 (40)
_

Campertrip Aken Eifel feb 2008 (25)
_
Campertrip Frankrijk Pyreneeën mei 2011 (30)
_






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Tenzing Travel
24 maart 2015 14:01
_
Kuoni wordt tenzing travel. www.tenzingtravel.nl

Camperplaats IndeVerte
21 oktober 2013 10:02
_
Camperplaats IndeVerte Lottum Limburg zeer snel bereikbaar vanaf de A73 Een speciale camper-pleisterplaats / camperpark midden in de natuur van Horst aan de Maas. Toplocatie voor rondreizende, of vakantievierende camperbezitters die uitzicht en rust willen. Voordelige vakantie of kort bezoek IndeVerte, ook zeer geschikt voor de recreant camperaar die normaal op een dure reguliere camping staat. U bent hier niet gebonden aan het aantal dagen. Ruimte voor recreatie Grote plekken en vele kmís uitzicht, geen wegen. Je loopt zo vanaf uw standplaats zo het bos in. Luxe sanitair, douches, wc en informatieruimte met vloerverwarming. www.indeverte.nl

Camper
13 december 2012 13:00
_
Hallo Marja en Rob, Ik heb jullie leuke blog geplaatst op mijn website http://camper.startus.nl Ik hoop dat veel mensen het mogen lezen, want het is een aanrader met die mooie uitgebreide verhalen. (ik had dit bericht al op een andere pagina gezet, alleen dat ging niet goed.




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Madelief46 om 14:09
_
Madelief46 Online

Door WillemijnF om 14:05
_
WillemijnF Online

Door LadyLely om 13:59
_
LadyLely Online

Door moontje om 13:59
_
Nieuw Club bericht geplaatst

Door moontje om 13:59
_
Nieuw Club bericht geplaatst

Door roadrunner60 om 13:55
_
Nieuw prikbordbericht geplaatst

Door roadrunner60 om 13:55
_
Nieuw prikbordbericht geplaatst

Door roadrunner60 om 13:54
_
Profielgegevens aangepast





_

Andere artikelen



Campertrip Marokko nov 2011


Montbrun bij de wijnboeer in de Corbieres

Campertrip met 7 equipes naar Marokko

We reisden via België, Luxemburg, Frankrijk en Spanje naar Marokko en weer terug met 7 equipes.


Veel leesplezier,
bekijk de foto's via de link foto's of klik op

http://weblogfotoboek.50plusser.nl/?wbid=6901



Groet,
Rob en Marja


Bij vertrek Km-stand 44411

7-11 Na “dagen” van voorbereiding rijden we voor de eerste etappe van 400 km naar Steinfort in Luxemburg weg rond half elf. Het miezert en we rijden afwisselend en komen om half vier aan. We zijn zeer benieuwd naar de andere equipes die we daar zullen ontmoeten. We overleggen daar en eten daar gezamenlijk. De start was leuk, goede voorbereiding, aardige mensen, maar 1 echtpaar was er nog niet. We hadden vandaag ongeveer 400 km afgelegd.

8-11 dinsdag Vroeg uit de veren en dus maar wat ge-emaild en op de website gezet. Rond negenen reden we weg en via Metz, Nancy en Toul de autoweg. Daarna allemaal Bison Futé, dus alles zonder tol. Nu dat was soms zeer fraai met de mooie herfstkleuren langs de mooie weg naar Langres. Bij Dyon echter kruip-door sluipdoor, en dus pas tegen zessen in het donker op de plek van verzameling St Poucain-sur-Sioulle waar we bijna de laatste waren die aankwamen. Tja wij stoppen nu eenmaal voor de koffie en het eten, terwijl de anderen fors doortuften. Oké, het was onze eigen keus de route te volgen van Carvoyage, terwijl we al van tevoren hadden gezegd: over die 571 km doen we op die wijze wel 8 uur en dat klopte dus. Maar bij binnenkomst stond de groep al met een lekker glas wijn ons op te wachten. Als bijna laatste kostte ons dat een fles wijn….maar dat was alleen maar leuk. We hebben onlangs de lange rit genoten. De camperplek was gratis met mogelijkheid om water te tappen, te lozen en je wc te reinigen.

9-11 woensdag Gewone tijd uit de veren en dus rijden we om kwart voor negen, We fourageren eerst in St Poursain-sur-Sioule bij de super Carrefour en rijden dan even een stukje tolweg over de A 71 om op de tolvrije A75 te geraken: een schitterende weg die mooier dan ooit is door de zeer vele kleurnuances van de herfstkleuren: rijden door ansichtkaarten! Ook is het regelmatig rijden en dat doen we weer afwisselend. Ook bij Clermont Ferrand hebben we even een stukje tol, waarvan Marja vindt dat monsieur Sarkozy voor nog geen 25 km toch wel veel vraagt € 5,60. Vervolgens rijden we over de prachtige brug in Millau, ook met tol € 9,60. Met z’n zeven pilaren zo hoog als de Eiffeltoren rijden we op grote hoogte over het dal, waar we in juni al vanuit het dal heel veel foto’s van de brug namen. In Beziers moeten we dwars door het centrum volgens de routeaanwijzingen. Door piepkleine straatjes komen we ineens voor een brug waar je maar met een autogewicht van minder dan 2 ton over heen mag. Terug door de piepkleine straatjes is eigenlijk geen optie, dus flink gas geven en Rob vliegt er overheen: puf… Ook in Beziers hadden we beter onze eigen gedachte route ten noorden van de stad kunnen volgen. Na 450 km afgelegd te hebben arriveren we ditmaal als 2e equipe bij de cave coöpeerative van Montbrun-des-Corbières waar we een rondleiding krijgen, wijn proeven en kopen en vervolgens met de hele groep van 7 equipes met elkaar tussen de camper barbecueën: op 9 november buiten eten dus: wat wil je nog meer.

10-11 rijden we een keer in konvooi omdat Harry ons de mooie Corbières wil laten zien. Bij de grens van La Jonquera wil hij paëlla gaan eten, maar wij twijfelen want de te rijden afstand deze dag is weer 450 km en over de door hem aangeraden niet-tolwegen geeft de tomtom al 6 ½ u aan zonder pauzes. Rob vermoedt dat het dan weer aankomen in donker zal zijn.

Maar het in konvooi-rijden was lachen: 6 gewone campers op rij met een soort vrachtwagen-camper, door Rob constant “woestijnrat” genoemd, door het fraaie herfstland van de Corbières, veel mooier dan wanneer alles dezelfde kleur groen is. Niet verwacht dat het zo fraai zo zijn. Leuk is het vastlopen van het konvooi in de smalle straatjes van de dorpjes. Er wordt gelachen en vooral ook hebben we veel bekijks. Een enkele Fransman loopt te schelden, maar we blijven gewoon vriendelijk. Als Harry de verkeerde weg inslaat brengt de tomtom voor een keer een goede oplossing. We rijden als tweede en geven de seintjes met eerder aangeven van de richtingaanwijzers weer. In de buurt van Perpignan gaat ieder z’n eigen weg. Sommigen internetten even bij Mac Donalds. Wij rijden de aanbevolen route vanaf Narbonne naar de Spaanse grens en vervolgens naar Barcelona. Mooie vergezichten over de Middellandse zee, maar bij Barcelona hebben we het langzame tempo wel gehad en duiken de snelweg op om de laatste 60 km in een half uurtje af te leggen. Om kwart over vijf op de camping, snel installeren en een borreltje om de dag met elkaar af te sluiten. Het internet in de camper wordt door drie equipes gebruikt om zich te verstaan met het thuisfront. We zitten op de camping in Cambrils.

11-11 vrijdag Als laatste vertrekken we even voor negenen van de camping om 486 km af te gaan leggen. Via de N340 rijden we hele stukken langs de Middellandse zee en ook langs sinaasappelplantages. Het weer is goed: zonnig 22* en dus gaat de korte broek aan. Een eind verderop kunnen we bij Torreblanca de Autovista pakken: een prachtige snelweg zonder tol, die we hebben tot voor Valencia, waar we de tolweg pakken om Valencia heen. Vervolgens langs Elche naar Guardamar del Segura. Onderweg tanken we diesel en zien daar bij het koffiedrinken toevallig 2 andere equipes. Voor je gaat tanken moet je bij het kantoor melden om de pomp vrij te geven. Een aardige Spaanse dame, die ons wat ziet klungelen met een slang waar niets uitkomt, weet ons dat in het Spaans duidelijk te maken: met “handen-en-voeteentaal”dus. Uitermate vriendelijk. We vliegen over de autovista’s A7 A31 naar de plaats van bestemming en komen om half vier aan om lekker nog een poosje te zonnen op de “seniorencamping” met een zeer hoog gehalte Nederlanders: werkelijk prachtig sanitair, nog mooier dan thuis, maar toch zouden wij het hier geen 3 dagen uithouden: erg vakjesachtig en redelijk burgerlijk toch. Na het borreluurtje bij HJ en Jo, gaan we luxe uiteten in het restaurant op de camping met Fred en Truus: goed eten en gezellig.

12-11 zaterdag rijden we al om kwart over zeven weg van de camping in Guardamar, want we hebben 625 km voor de boeg en dat is veel. We rijden weer alleen tolvrije autovista en dat is tevens de snelste en kortste verbinding. Via Mucia, Granada , de A7, op naar Tarifa waar we zullen overnachten. We rijden weer om en om. De groep van Bé, Margriet, Pim, Hedwig, Cor en Jacqueline zien we weer bij de koffieplaats rond 9 u: puur toeval. Het is stralend weer! Verdere reis voorspoedig en precies om 5 u zijn we in Tarifa bij Gibraltar op een prima camping. ’s Avonds gaan we met een deel van de groep uit eten vlak tegenover de camping. We hebben nu 3000 km afgelegd, morgen rustdag, schoonmaken, van alles controleren, contact met thuisfront en maandag overvaren.

14-11 maandag zijn we vroeg op en rijden om half zeven de bewaakte parkeerplaats op het haventerrein in Algeciras af en gaan naar de ferry. Een paar mannetjes proberen ons zo gek te krijgen hun aanwijzingen te volgen, maar die negeren we. De ferry is fors te laat, maar het ‘boarden’ op zich gaat redelijk,. Tijdens de vaartocht laten we ons paspoort afstempelen en het daarin gestempelde nummer vullen we in op het formulier wat Rob al thuis op de printer heeft afgedrukt.

Tijdens de overtocht zien een aantal mensen van ons de dolfijnen, maar wij zagen ze niet. Na het uitladen begint de pret: Bé krijgt panne aan de “Woestijnrat” doordat de aandrijfriem er af gelopen was. Gelukkig kan hij dat herstellen en dan begint de Marokkaanse grensdans: je lang laten wachten, want je bent buitenlander, paspoorten aanpakken, en ook kentekenbewijs tonen, dan gaat de douanier steeds maar gewichtig heen en weer lopen en jij, ja jij moet maar bij je auto op wacht blijven staan totdat het kennelijk Allah belieft dat je verder geholpen wordt. Maar Robért, zo wordt Rob beleefd bij de douanier geroepen, heeft de formulieren goed voor elkaar, mag zich weer melden met paspoort bij de ‘Police’ en volgens volgt er een simpele deur-open-controle met de vraag of we wapens bij ons hebben. Nee dus en dan komen we als eerste langs aanwijzer, douanier, politie, weer douane bij de uiteindelijke poort, waar we met ons gestempelde “Inklaringsformulier” op weg mogen. Dat inklaringsformulier heb je nodig om terug te kunnen. Snel nog even geld wisselen (niet te pinnen) en wachten op de andere campers. Het hele toneelstuk in ‘tig’ bedrijven duurt zo’n drie uur en dat in de stromende (ja echt!) regen.

We rijden vanuit de nieuwe haven ver buiten Tanger, waar we geen last hebben van zogenaamde behulpzame mannetjes, die overal geld voor vragen, over de A4 richting Tanger met péage (€ 4,60) en gaan de N1 op naar Ashilah. Harry en Rob inspecteren de 1e camping en zijn daarvan niet onder de indruk: simpel weiland en in een bunker warmwaterdouches. Rob weet uit het Womo-boek de camperplek in Asilah te vinden: beton en geen voorzieningen en ver van het centrum. Rob mag voorgaan naar de plek die beter ligt bij het centrum aan de haven. Na wat rust nemen we een mooie wandeling door de plaats, die opvalt door de gemengde Arabische/Portugese architectuur: helder en blauw. We kopen in de souk groente en macaroni, drinken nog een drankje voor de campers en eten wat in de campers. Er zijn geen voorzieningen, maar we hebben alles aan boord: gas, water, licht, w.c.: dus het moet lukken.

15-11 dinsdag Na nachtelijke regen rijden we op dinsdag om half tien weg via de N 1 naar Larache. We zien vlak voor de stad een bord Plage Ras Nez en dus…hup rechts af. Via af en toe een flink slechte weg komen we aan het strand en zetten daar de camper neer voor een forse stop met koffie. We zitten aan de noordpier van Larache. Een vriendelijke jongeman komt even een praatje met ons maken. Verder arriveren er wat mensen, die ook even een loopje maken over het strand. Vervolgens rijden wij weer terug en Larache binnen en kunnen de camper direct aan de boulevard parkeren, geven een parkeerwachter met hesje 5 dirham om op de camper te letten. We struinen door de stad en zijn verbaasd over het andere leven dat men hier leidt. We voelen ons geen moment onveilig en kopen in een klein winkeltje melk en een stokbroodje en la-vache-qui-rit voor 31 dirham= € 3,10 . Men is uitermate vriendelijk: moest Geert Wilders eens ervaren. O ja, we worden wel eens aangesproken, je schudt nee of zegt ‘non’ of negeert het en dan is het over. We hebben er een lekkere café-au-lait genuttigd. Het was een mooie ervaring. Vervolgens over de A4 de péage, want de N1 is dat stuk niet te doen naar Moulay Bousselham. We zijn daar rond half drie met een lekker zonnetje op een mooie camping met alle comfort: camping Flamant Loisirs.

16-11 woensdag rijden we na de nacht onze camper even naar een zonnige ochtendplek om in de zon lekker te ontbijten. Fred, een medecamper zal brood per scooter ophalen, maar vergeet ons: gelukkig hebben we zelf genoeg vers brood. We doen het rustig aan en zijn één van de laatsten die vertrekken, nadat we nog alles ‘verschoond en aangevuld’ hebben. Ook Bé moet nog even van onze slang gebruik maken. We hebben de kleinste camper maar toch…… We besluiten de aangegeven route te volgen over de P4212, maar merken binnen 4 kilometer dat het echt een derde-wereldweg is: vol grote tot zeer grote gaten en heel heel veel slib. Dat gaat ‘m niet worden, dus keren we, ook omdat een vrachtwagenchauffeur ons duidt dat het niet te doen is met de camper. We pakken dus A1 en die vliegen we dus snel af. Het is péage van 40 dirham (= 4€) dus waar hebben we het over? Later blijken de andere ook gekeerd te zijn, behalve Bé en Margriet met hun ‘woestijnrat’. Wij gaan de autoweg af bij Kenitra-centre en rijden pardoes tegen één van de weinige supermarkten (Marjane) in Marokko aan. Dus: stoppen en inkopen en vooral nog extra 20 l verzegeld en schoon water. Daarna dwarsdoor Kenitra, na aan twee agenten de weg gevraagd te hebben, die uiterst beleefd je de hand schudden, de weg wijzen en je behulpzaam zijn met het laten keren op de 4-baansweg.

We arriveren bijna precies op de afgesproken tijd bij de Jardins Exotiques, die we bezoeken en dat is de moeite waarde. Ooit privébezit maar inmiddels genationaliseerd. We gaan daar ook uiteindelijk overnachten, want er is geen andere camping in de omgeving. We vormen een kring met de 7 campers en hebben weer ons borreluurtje, spreken de reis van morgen door en krijgen bewaking van een groepje jongeren voor de prijs van 100 dirham (= 10 €) en dat vinden we allemaal prima. Pim (één van de campeerders heeft deze dag het ziekenhuis moeten bezoeken en dat ontvlucht van wege het ‘abottoirgehalte’ en heeft daar een gewone huisarts opgezocht in Rabat: lekker makkelijk met je camper! Hij heeft nierbekkenontsteking en een antibioticakuur gekregen. We hopen dat het goed gaat. Vandaag dus heel veel armoe gezien aan en op de slechte weg naast de autoroute. Sommige van ons kunnen daar eigenlijk niet veel mee en vinden het schokkend. De tegenstelling is dan ook zeer groot. Natuurlijk zie je ook wel Marokkanen die wel van een behoorlijk welstand genieten, maar de meesten zijn echt zeer arm en verzamelen het afval langs de weg om er nog wat mee te verdienen.

17-11 donderdag verlaten we de cirkel waarin geparkeerd stonden en bewaakt werden en rijden naar Salé om daar de camperplek te vinden: die is opgeheven en dus besluiten we ieder maar zijn eigen weg te gaan, want Rabat met 1 miljoen mensen en de helft aan auto’s is niet te doen in konvooi. We rijden door wat Rob noemt: georganiseerde chaos: overal passeren je auto’s ook als het niet mag; brommers schieten links en rechts je voorbij en dan heb je ook nog de voetgangers die gewoon ‘effe’ oversteken. Als je moet invoegen (Rob leert dat ook snel!) is het de methode net even eerder dan een ander de neus van de auto ergens tussen te duwen. We zoeken de grote parkeerplaats van de super Marjane op, geven de bewaker daar 20 dirham (€ 2) en wandelen de stad in. We vinden een uitermate vriendelijke gids (Mohammed natuurlijk), die ons tegen betaling alles verteld over de Tour de Hassan, de heilige grond waarop we staan, de geschiedenis van de onafhankelijkheid van Marokko en neemt ons mee naar het Mausoleum. We mogen met toestemming alles fotograferen, maar wel steeds even aan de bewakers vragen, dan is het goed. Buiten laat hij twee jonge vrouwelijke tieners ons vertellen dat ze best gefotografeerd mogen worden. Het is duidelijk dat dit een vrij moderne vorm van islam is, want ook vrouwen aankijken mag, maar niet aanraken. Mohammed loodst ons vervolgens door de Joodse wijk. Bijna iedereen kent hem en we voelen ons geen enkel moment onveilig. Dan laat hij ons de vrijmarkt zien: ongelofelijk, daar is onze vrijmarkt een paradijs bij! Arme mensen proberen daar hun rotzooi te verkopen. Juist in die omgeving biedt hij ons bij een vriend op een zeer eenvoudig, zeg maar armoedig terras thee aan. We kunnen niet weigeren en hopen dat het water goed gekookt heeft. Op de terugweg raakt een blinde man per ongeluk Marja van achteren stevig aan en direct spreken de jonge mannen die dat zien hun afkeuring uit: een vreemde vrouw aanraken doe je niet. Mohammed biedt zijn excuses aan en vertelt dat het een blinde man is, want trouwens zeer duidelijk is. Hij heeft een groot bord voor de buik zodat hij horen kan als hij ergens tegenaan loopt. Marja geeft een andere zittende blinde vrouw een aalmoes en krijgt alle lof van Allah over haar heen alsmede de waardering van Mohammed. De vriendelijkheid van deze mensen is ongelofelijk.

We rijden Rabat via de kustweg uit, stoppen nog even bij het fort en het strand in Rabat en rijden dan naar Skrirat waar we voor hotel La Kasbah mogen staan zonder voorzieningen en gaan daar lekker in het restaurant eten. Afstand 45 km.

18-11 vrijdag rijden we laat met 4 campers naar een strandje verderop: mooie stukje kust. Pas laat in de middag rijden we door naar Dar Bouazza om daar twee nachten te blijven staan. ’s Avonds pakt Ben de gitaar en vermaken we ons voor de campers kostelijk.

19-11 zaterdag is er een busje gehuurd en rijden we met 13 man naar Casablanca en bezoeken daar op onze sokken de Hassan II moskee, gebouwd in de vorige eeuw met marmer, onix en cederhout. Het is zeer de moeite waard: het is er nog niet erg druk en we kijken de ogen uit. Buiten regent het maar Allah heeft het binnen droog gehouden. Na afloop gaan we koffie drinken en Marja bestelt patisserie en krijgt dat op een prachtige koperen schaal voorgeschoteld. Dan wandelen we een half overdekt winkelcentrum binnen en Marja koopt daar ook zo’n prachtige mooie patisserieschaal. Verder bezoeken we nog de overdekte groente- en fruitmarkt en eten we wat bij een Marokkaans tentje: we zijn de enige buitenlanders en we vinden de spies met tomatensalade en frietjes erg lekker. De bus brengt ons even voor half vier op de camping en dus alles in de ruststand. ’s Avonds, het regent fors, eten we tajine en/of couscous klaargemaakt door de vrouw van de campingbaas: prima.

20-11 zondag vertrekken we van de camping l’Oasis in Bar Bouazza. Het weer is zeer afwisselend, soms stortbuien, soms weer zonnig weer. Tijdens de zonnige perioden zitten we lekker aan de kust in de zon. Tijdig vertrekken is het credo, want de regen komt vrij snel. De weg is redelijk langs de kust (R 320 en R301), maar twee maal is er zoveel water op de weg, dat we langzaam door zeker 15 cm water moeten ploegen. Even wachten op een voorganger en dan zelf ook gaan. Wel gaat onze isolatie van de vuilwatertank langzaam door het vocht loslaten, maar goed we zien wel. We doen er niets aan en het zal er wel vanaf vliegen onderweg. Wij kunnen er nu niets aan veranderen. We bezoeken El Jadida en lopen rond op de oude Portugese vesting, waar de Portugezen honderden jaren de baas waren, vanwege de strategische ligging. We rijden via Oualidia, waar ook zeer mooie camperplaatsen te vinden zijn. Even geld opnemen en vervolgens naar de camping in Safi: een zeer matige locatie. Met Harry verkent Rob in de kleine camper waar we morgen even in Safi gaan kijken naar de pottenbakkers. We hebben 250 km gereden.

21-11 maandag brengen we bezoek aan een pottenbakker van Safi, die wij vinden via een 'mannetje die ons wilde begeleiden' tegen betaling natuurlijk, maar het was een prima keuze dat te doen. Echt veel gezien van deze kunstenaar en ook wat gekocht! De volgende 125 km naar Essaouira is de weg redelijk. Wij komen langs vieze visfabrieken en vervolgens langs nitraat- en fosfaatfabrieken, die alles gewoon in zee lozen. Gelukkig wordt het steeds mooier en rustiger. Wel zwaaien de Marokkaanse kinderen ons regelmatig uitbundig toe: niets verkeerd mee en dat zie je ze niet in Nederland doen. Onderweg stoppen we bij een prachtig strand, waar er al vier van de groep ook staan. Heel erg mooi. Daarna gaan we naar de camping, maar eerst even tanken en naar de supermarkt en dan zien we de camping en worden we er niet erg blij van. Wij delen Harry mee hier geen twee dagen te blijven, maar morgen direct door te gaan naar Agadir. Hij sputtert tegen en vindt het vervelend, maar voor ons is het duidelijk: morgen wel even de sardinevloot binnen zien varen en vervolgens gaan wij door naar Agadir. We zien elkaar over twee dagen wel.

22-11 dinsdag blijkt iedereen eerst Essaouira te willen bezoeken. Wij lopen samen met Bé, Margriet, hun fraaie en lieve hond Akita en Jacqueline naar de vissershaven. Anderen gaan per fiets, scooter of camper: jawel we zijn een groep, maar heel divers. We zien de vissers de manden naar boven gooien, we zien de visschoonmakers en we zien de vishandelaren. Sommige van de equipes kopen vis om vanavond te barbequen. Wij niet, want we hebben geen trek in sardientjes. We gaan met allen koffie drinken op een fors groot plein en wij betalen de koffie vanwege de verjaardag van kleinzoon Bram die 8 jaar is geworden. Dan lopen we de stad in en zien weer mooie dingen in de winkeltjes. De opdringerigheid van de verkopers valt ons hier erg mee. Op één van de vestingtorens maakt een schilder prachtige kleine schilderijtjes. We bestellen er één en kunnen er op wachten. Na een half uur is hij er mee klaar. Een authentiek werk voor 50 dirham (= 5 €) zoals door Rob is afgedongen (70-60-50). Met moeite ging hij akkoord, maar toen hij zijn werk klaar had gaf Rob toch 60 dirham voor het kunstwerkje. Vervolgens bekijken we nog even de wallen van het fort met de kanonnen (Spaans 1781), Portugees en Vlaams en ja Rotterdams!

Dan pakken we snel een Petit Taxi en worden voor 6 dirham (= 0,60 €) snel naar de camping gebracht. (wat een bedrag!). Rob rondt het af op 10 dirham en de chauffeur buigt als een knipmes: je voelt je bijna koloniaal!!! Daarna pakken we de camper en vertrekken rond half één van de in onze ogen waardeloze en overvolle camping. Via een schitterende weg komen we zo langzamerhand in ruiger en afwisselender gebied: de eerste woestijnverschijnselen zijn daar! Aan het eind van de 160 km lange weg zoeken we de prachtige camping op Terre d’Ocean met ‘vue panoramique’ bij Taghazout. En rara, iedereen van de groep komt er naar toe. We zullen daar 2 dagen blijven in de plaats van de 2 dagen op de vorige camping. Terre d’Ocean heeft zonder meer Europese kwaliteit. Zie www.terredocean.com Als we ooit in deze buurt komen dan weten we het wel. ’s Avonds gaat iedereen winderig bbq’en, maar wij eten in het restaurant een voedzame Harira-soep (linzen, bonen of gele erwten en vlees), die de moslims tijdens de ramadan eten. Met een lekker wijntje erbij van Ksar uit Marokko smaakt het uitstekend. Daarna verslag maken in de camper en mogelijk pitten, hoewel er nogal wat wind staat op deze hoog boven de Atlantische oceaan gelegen camping. We kijken er dus direct op uit.

23-11 woensdag lekker een dagje op de camping: zonnen, wassen en ’s avonds met een groot deel van de groep heerlijk in het restaurant gegeten.

24-11 donderdag mooie kustweg gevolgd tot Agadir (nu een moderne stad na de aardbeving in 1960) inkopen gedaan bij de super Marjane en bezoeken we onderweg een Coöperative Feminim Ajddique waar vrouwen de hele dag schillen van de pitten slaan en er arganolie en cremes van maken voor de huid. Wat een werk, maar het voorziet wel in hun inkomen. Ze zijn vriendelijk en we mogen ze filmen. Het zijn Berbervrouwen waarvan gezegd wordt dat het ook handelaren zijn in Marokko. Vervolgens lange rit gemaakt naar Guelmim. Daar met de gehele groep getracht samen naar Fort Bou Jerif te rijden. Vervolgens door de Tomtoms volkomen het bos in gestuurd: 2 campers zetten door via een voor de anderen onmogelijke piste=onverharde en nauwelijks te berijden weg. De andere 5 gaan terug en rijden om. Uiteindelijk komen we vlak na elkaar in het donker aan, waarbij wij een piste moesten afleggen van 9 km: overdag al ingewikkeld, maar ’s avonds dus nog moeilijker. Rob heeft de eer voor te rijden: tja je moet maar durven: klein en toch….. Gelukkig zijn de anderen ook verder gekomen, zij het met wat schade. ’s Avonds eten we met de hele groep (een uitzondering!) in het Fort.

25-11 vrijdag is eerst een dag om rustig te beginnen. Rob repareert de schade zo goed als dat kan bij Harry en Jo en vervolgens besluit een achttal om 2 4x4 terreinwagens te huren met chauffeur. We maken een urenlange rit door de steenwoestijn tegen de Atlantische kust aan en vinden dat te gek voor woorden. Regelmatig stoppen we om te fotograferen, komen ook bij een oude man in een nog oudere caravan, die alle dagen daar leeft van wat vis. Ongelofelijk primitief, maar de man lijkt volmaakt gelukkig. Onze chauffeurs Mohammed (wie anders?) en Hassan razen over de onverharde wegen. We picknicken met een achttal, terwijl 2 anderen daar niet voor gekozen hebben: jammer, maar eigen keuze. We zien een groep wilde dromedarissen rennen en rijden nog naar het Plage Blanche: het lijkt meer blauw dan wit en valt eigenlijk een beetje tegen. In de zomer schijnt het hier vol te staan met campers. In het donker zijn we weer via de piste teruggebracht en vindt beraad plaats over hoe verder. De groep gaat uit elkaar, Bé en Margriet en de hond Akita, Pim en Hedwig gaan door naar het zuiden, de meesten gaan terug richting het noorden. Het groepsproces is uitermate boeiend en ook wel zeer vermoeiend. De strak geleide groep neemt steeds meer het heft in eigen handen. De groep spreekt Harry en Jo toe en geven hen wat geschenken: flessen wijn voor Harry en een kleedje voor Jo en een bonbonschaal met bonbons.

26-11 zaterdag rijden we weg uit Fort Bou Jerif waar de groep uit elkaar gevallen is. Wel jammer, maar we redden ons wel. Via Guelmim waar we helaas de kamelenmarkt niet gevonden hebben naar Sidi Infi langs een mooie en stille kustroute. We vinden een plek waar vissersbootjes te water gelaten kunnen worden en staan daar een aantal uren lekker te genieten van water en zon. We komen rond 4 uur aan in de stad Tiznit, zetten de camper neer en lopen die mooie stad in, die helemaal omringd is met een lemen stadsmuur. De anderen komen echter niet opdagen en we gaan dus morgen alleen verder. Mogelijk gaan we sneller via de autoroute richting veerboot, maar eerst nog even de bergen in. Vandaag hebben we 133 km gereden.

27-11 zondag rijden we via een hele mooie route naar Tafraoute via een bergpas van 1226 m hoog. Allereerst zoeken we op een zijweg van 10 km het heiligdom Zaouïa van Sidi Ahmed ou Moussa voor Tighmi op: een bedevaartsoord voor moslims. We mogen even om een hoekje kijken, maar natuurlijk niet binnen. In die plaats drinken we koffie in een klein overdekt winkeltje, niet om aan te zien, maar de koffie die hij zette was uitstekend. Met de betaling van 20 dirham was hij zeer tevreden, terwijl de koffie eigenlijk 11 dirham kostte. (= € 1,10 voor twee kopjes dus).Met een brede grijns en natuurlijk een handdruk neemt hij afscheid. Op de pas Kerdous drinken we koffie met brood en kaasje op een schitterend terras met uitzicht richting Agadir. De route werd afgelegd via Tahala, een wat smalle weg, maar zeker te doen. Vandaag hebben 107 km afgelegd en af en toe kinderen snoep, cake en/of een ‘stylo’ gegeven. Ze zijn er zeer blij mee. Rond half twee zijn we op de camping Trois Palmiers in Tafraoute gebracht door een behulpzame ‘runner’ die geen geld wilde, maar het toch 20 Dirham aannam en zoeken een schitterende plek buiten de poort op met vrij uitzicht op de bergen en staande onder de palmbomen: dat is nu echt een mooie plek voor de vakantietrip. Of de anderen van de groep hier nog belanden weten we niet, maar het stond wel op het programma. De tv werkt hier en laat schaatsen zien terwijl wij in de ‘steen’desert zitten in een oase met prachtig weer.

28-11 maandag rijden we om 9 u weg en kiezen voor de route naar Agadir. Het is zo’n 150 km waarvan een 100 km door zeer bergachtig gebied loopt: kronkelend dus en ook wel smal: we zijn blij met de geringe breedte van de camper. We gaan dus niet volgens schema naar Taroudant, maar willen bij Agadir de tolweg pakken naar Marrakech, nog eens 250 km naar het noorden dus. Dat gaat als ‘speer’ en kost ons 102 dirham (=ruim € 10) maar dat hebben we er wel voor over. Rond half vijf vliegen we Marrakech binnen, rijden door de halve stad, kunnen de camping moeilijk vinden en ineens is er een ‘runner’ die ons wel even door de stad naar de camping Le Relais de Marrakech loodst. Met deze perfecte escorte-brommer vliegen we door deze verkeerswaanzinnige stad, waarbij Rob zich wel thuisvoelt als bijna-Marokkaan: lekker scheuren dus en ben je de eerste dan ben je de eerste. Het kost ons 100 dirham en ook dat hebben wij er wel voor over. Net voor donker staan we op deze TOPcamping en besluiten we daar ook nog even te gaan eten: ook dat is excellent: nog niet zó lekker gegeten. Morgen taxi bestellen en naar Marrakech.

29-11 dinsdag rustig op, koffietje drinken in het voortreffelijke restaurant op deze supercamping terwijl we wachten op de bestelde taxi die ons voor 60 dirham (= 6€) naar het centrum zal brengen. We bekijken daar de Koutoubia-moskee en minaret (moskee van de boekverkopers) in de 12e gebouwd, maar die lag verkeerd, dus is er een nieuwe gebouwd. Van de oude liggen er nog de fundamenten. Onder Yacoub el-Mansour (1184-1199) werd de 70 m hoge minaret voltooid, een staaltje van Spaans-Moorse bouwkunst. Daarna kopen we in een ‘staats’winkel diverse cadeau’s voor vaste prijzen, want afdingen is er in ‘staats’winkels niet bij. Men is vriendelijk, heeft veel kwaliteit in de winkel, maar na de koop is de vriendelijkheid snel weer voorbij. In elk geval denken wij mooie cadeau’s gekocht te hebben. We lopen naar de moskee El-Mansour en ontmoeten daar Nederlandse Marokkanen, die ons aanspreken, omdat zij Nederlands hoorden praten: heel leuke jonge mensen, die door de autochtone Marokkanen direct als buitenlanders gezien worden: grappig.

We zoeken en vinden de Tombeaux Saädiens: schitterende mausoleums waar leden van de dynastie van de Saädieten rusten en die gebouwd werd aan het einde van de 16e eeuw door Ahmed de Rijke. Het hoofdmausoleum heeft marmeren zuilen en okerkleurig stucwerk. Ook zijn er cederhouten deuren en plafonds te zien: indrukwekkend.

Buiten zien we een prachtig winkeltje waar textiel geweven wordt door een man. Wij zijn direct verkocht voor een prachtig kleed, dat we op de tafel willen hebben. Het moet versmald worden en dat kost een uur. Men wil dat graag doen. De prijs is ongelofelijk laag: 200 dirham.

We bestellen het en lopen naar een plein met een restaurant waar we wat eten. Telkens wordt je aangesproken om wat te kopen: armbanden van zwaar gesluierde vrouwen en diverse etenswaren. Ook koperslagers en schoenpoetsers spreken je aan met : you speak English en zo wordt het eerste contact gelegd. Van sommige kom je maar moeilijk los: vriendelijk blijven en no of non zeggen of gewoon doorlopen en niet reageren. Soms wordt het wel vervelend.

Dan gaan we het El Badii-paleis uit de 16e eeuw bekijken, ook alweer van Ahmed de Rijke. Marmer, onyx, stucwerk en bladgoud sierden de muren. Nu staan alleen de muren nog en dat is al indrukwekkend genoeg.

We lopen terug naar het winkeltje en halen het tafelkleed op en Marja neemt ook nog een shawl mee: men straalt volledig: we denken dat ze een goede dag hebben, we mogen ze filmen.

Buiten nemen we een taxi, we zijn wat moe en Marja haar slijmbeurs speelt weer eens op. We rijden na het Palais de Bahia en rennen er snel doorheen want het is bijna sluitingstijd en onze chauffeur gaf ons tien minuten. Daarna rijden we naar de tuinen van Majorelle en ook daar vliegen we even door heen, maar het geeft wel een fraaie indruk. Vervolgens worden we naar het Place Jemaa el Fna gebracht, betalen onze chauffeur 100 dirham, terwijl 80 was afgesproken: makkelijk truc van die man: je geeft gewoon minder terug met een ‘big smile’.

Dan lopen we over dat beroemde plein: het is er zeer druk en ook weer chaotisch: onvoorstelbaar. Rob filmt wat slangenbezweerders en krijgt natuurlijk een slang om de nek: voelt lekker aan zo’n bontje toch? Na nog een cobra en een andere slang met –bezweerders gefilmd te hebben moet er uiteraard betaald worden en dat is best prijzig 100 en later 200 dirham en het gevoel toch getild te zijn is echt aanwezig.

Daarna pikken we een taxi terug naar de camping op 12 km afstand. Via de vraag van 15 € (150 dirham) komen na eerst ‘non’ gezegd te hebben uit op 100 dirham. Dat lijkt ons voor de avond redelijk.

Op de camping gaan we weer lekker eten en dan is het route voor morgen bekijken, want Marrakech zit er nu voor ons op: een mooie, maar verkeerstechnisch geweldig chaotische stad: alles scheurt, remt, toetert en steekt vingers op: geweldig!!

30-11 woensdag rijden we even richting Marrakech om bij de super Marjanne inkopen te doen en vooral wat geld te tappen, want de tolweg moet je nu eenmaal met dirhammetjes betalen. We rijden om half elf de tolweg op en leggen de afstand naar Kinetra snel af, zoeken daar de camping maar die is volkomen verwaarloosd: een puinhoop. Dus weer door die stad scheuren op z’n Marokkaans, dat wil zeggen: zet ‘m er gewoon voor, want anders kom je er nooit. Het kost ons ruim een uur en daarna knallen we weer de tolweg op en zoeken een andere camping dan op de heenweg in Moulay Bousselham: heel erg basic, maar wel direct aan de zee: we staan er erg mooi. Deze dag hebben we dik 500 km gereden en zitten nog 120 km voor de haven met de veerboot.

1-12 donderdag besluiten we ondanks de mooie plek op camping International in Moulay Bousselham met op zich slechte voorzieningen, door te rijden naar de ‘ferry’. We geven de vissers die ons naast hen duldden een tas vol lekkers, waar ze heel dankbaar voor zijn. Voor de nieuwe haven in Tanger Med tanken we nog even bij met de lage prijs (71 dirham= € 0,71). We arriveren elf uur bij de haven en zijn binnen half uur politie, douane, die de camper door een super groot röntgenapparaat laten scannen op verstekelingen gepasseerd. We staan als eerste in de rij voor de overtocht om 13.00 u. We varen echter pas om kwart voor twee, lopen lekker veel buiten op het dek in het zonnetje, zien wat dolfijnen en rijden half vier de boot af. De controles aan de Spaanse grens zijn ook streng maar we zijn er toch binnen 20 minuten douane, politie en drugsnuffelhonden gepasseerd. We zijn weer ‘back in Europe’ en zo voelt het ook wel een beetje. We hebben vandaag schatten we in totaal 150 km gereden en zijn dan weer beland in de camping La Jare in Tarifa: goede overnachtingscamping. In Marokko hebben we naar schatting tegen de 3000 km er op zitten.

2-12 vrijdag besluiten we vroeg te rijden om 5 december nog met de kinderen en kleinkinderen te kunnen vieren. Op vrijdag rijden we tot Valladolid (800 km in 10 u) en zaterdag tot Orleans (1000 km in 12 u) en zondag nog 650 km in 8 u tot Amsterdam. We zijn dan net op tijd als het feestje gaat beginnen en het is een grote verrassing dat wij er dan ook ineens zijn.

Lekker thuis dus weer !! En dat na een enerverende belevenis-camperreis van bijna 8500 km in 4 weken!




via de A 7 naar omgeving Alicante (Cambrils)


Tarifa: camping aan de Atlantische kust bij Gibraltar


voorbereiding voor Afrika


nog 15 km zee


Tarifa: zicht op camping


zondag = rustdag in Tarifa


Asilaf










Klik hier en bekijk het volledige fotoboek.



Artikel links


Geplaatst op 05 december 2011 21:37 en 8896 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Gast  06 nov 2011 20:45
Alvast veel plezier gewenst!
Jan, Marina & Mirte

Gast  07 nov 2011 15:18
We wensen jullie een goede reis toe richting Marokko, en hopen af en toe een berichtje te ontvangen over jullie belevenissen daar.
Veel plezier, fijne reis en veel cultuur opsnuiven dan beleven wij het ook een beetje mee. Hartelijke groet Jan en Marina en kusje van Mirt.
_





_
Gast  10 nov 2011 09:24
Leuk om jullie ook op deze manier te volgen! Doe voorzichtig en geniet ervan!!! X Judith

Gast  10 nov 2011 15:49
Tineke en Wim
_





_
Gast  10 nov 2011 15:54
Rob en Marja :een heel goede reis l
Leuk om op deze manier jullie te kunnen volgen.
Maak er wat moois van en lekker genieten

Groetjes van ons
Tineke&Dana en Wim

Gast  18 nov 2011 09:24
Wat een contrast zeg en wat fijn om in de groep te reizen! (vindt vooral het thuisfront heel prettig :grin: ) Goed om te lezen dat jullie het goed hebben!! Lekker genieten, kus Juud en mannen
_





_
Gast  18 nov 2011 18:52
Wat ontzettend leuk om weer een heel verslag over jullie reis in {nu} Marokko.Wat een belevenis zal dit toch wel zijn.
Het is vast een heel gezellige groep waar jullie mee op pad zijn.
Wellicht toch fijn om met elkaar te zijn, of zouden jullie het ook alleen doen. Bedankt voor jullie verslag en de hartelijke groeten van ons .
Alles goed, ook met Marry.
Tineke ----Dana --Wim {mooie foto's}

Gast  20 nov 2011 15:23
Ha Marja en Rob, leuk om de verslagen te lezen ! Wat een indrukken allemaal he. Heel veel plezier en een mooie voortzetting van de tocht gewenst. Liefs, Jacqueline
_





_
Gast  23 nov 2011 18:36
Weer eventjes het verslag gelezen over deze camper trip. Wat genieten julli ervan leuk hoor!!!!De reis verloopt spoedig en is niet angstig of zo???
Geniet maar lekker en tot de volgende keer
Groetjes van Tineke&Dana en Wim

Gast  23 nov 2011 23:37
Hey Rob en Marja,wat een leuk verslag van onze reis! en net weer een andere invalshoek, Jammer dat het voor ons bijna op z'n eind loopt!
We zijn toch blij dat we de beslissing hebben genmen om mee te gaan.
Zo ontmoet je een heleboel "erg aardige" mensen. Dank je wel.
groetjes Bé en Magriet
_





_
Gast  24 nov 2011 04:17
Lovely to read about how your trip is going, hope you are having a wonderful time. Greetings from Ria and Magan xx

Beukenhorst  
24 nov 2011 17:29
lieve Marja en Rob,een genot om het reisverslag te lezen,en het gaat
nog even door, we zijn alweer benieuwd naar jullie volgende verslag!!
geniet er maar van!! gr Krijn en Nel
_





_
Gast  24 nov 2011 20:27
WAt leuk om jullie verslag te lezen, en te blijven volgen. Wat een mooie ervaring deze reis. Nog een goede tijd daar, blijf jullie volgen.
gr jan en marina

Gast  25 nov 2011 16:54
WAT EEN LEUKE ERVARINGEN AL! gENIET NOG MAAR EN WIJ DOEN DAT NU VAN jULLIE KLEINZONEN! GROET,KEES EN ARIDA!
_





_
Beukenhorst  
29 nov 2011 13:28
hallo Rob enMarja, volgens mij vind jij dat Marokkaanse verkeer wel leuk Rob, jij ook marja?? wel heelhuids thuis komen hoor!!
het avontuur gaat nog een poosje door.
wij genieten van al de verhalen. nog fijne dagen.
lieve groeten Krijn en Nel.

Gast  30 nov 2011 18:39
Hallo Marja en Rob.
Wat een reis maken julllie toch, is het te doen om allemaal mider goede wegen te bereiden. Ik heb het gevoel dat er best wel smalle wegen zijn.
Lukt het met de tom-tom of stuurt hij jullie overal en nergens naar toe.
We zijn natuurlijk benieuwd hoe het 'allemaal verloopt.
Nog een heel goede reis gewenst en genieter maar van
Groetjes Tineke en Wim en Dana
Wanneer zijn jullie weer terug ?
_





_
Gast  05 dec 2011 21:49
Wow, wat een gave reis weer zeg!
En wat een uitdaging om naar Marokko te gaan :grin: .

Nog een gezellige Sinterklaas avond.

Groeten Joyce (en Floris, Kim en Daan)

Gast  06 dec 2011 09:54
WELKOM THUIS

Goedemorgen lieve2, heb genoten van jullie reisverslag en prachtige foto's. Fijn om ook jullie verhalen te horen!
_





_
Gast  06 dec 2011 09:55
Zat in facebook stijl we kunnen er ook een raadsel van maken RA Ra Ra van wie is de vorige reactie.

met een lieve groet,
Joke

Gast  06 dec 2011 16:15
rob en marja
groetjes uit harmelen,lijkt me een prachtige reis,erg mooie foto,s van een land waaraan ik niet gelijk zou denken om daar met vakantiete gaan.
trouwens wel leuk zo,n reisverslag,hebben wij ook gedaan metonze zuid afrika reis.
leuk dat jullue dit allemaal doen,en op de site aan ons en andere laten zien.
floor en jannie
_





_
Beukenhorst  
06 dec 2011 17:14
fijn dat jullie weer thuis zijn na een indrukwekkende reis,
we zijn nu al benieuwd naar de film die jij ,Rob, wel weer gemaakt zult hebben.
groeten Krijn en Nel.

Rentcamper  
21 dec 2011 01:21
Alvast Bedankt

RentCamper.nl
http://www.rentcamper.nl
_





_
Gast  12 jan 2012 20:14
Hallo Rob en Marja,

Leuke fotos, zijn gisteren thuisgekomen

Pim en Hedwig

Gast  14 aug 2012 20:29
zeer mooi hoor .maar wij gaan al sinds 1990 naar turkije en dat is nog steeds het mooiste land voor de echte campers,zelfs nog nooit op een camping gestaan daar
_





_
Gast  14 aug 2012 20:30
zeer mooi hoor .maar wij gaan al sinds 1990 naar turkije en dat is nog steeds het mooiste land voor de echte campers,zelfs nog nooit op een camping gestaan daar :grin: